GÖKÇE GÜLER ŞİRİN - 3 Temmuz 2006
KAYBETMEYELIM
"Dans", bir kere ateşi icinize dustugunde
kendinizi, zihinsel ve fiziksel olarak en rahat, en estetik ve belki de en
"GERCEK" sekilde ifade edebildiginiz sosyal bir olgu...
Yasamin icinden
cikan, kimliklerimizi, unvanlarimizi, hatalarimizi, sıkıntilarimizı bir tarafa
birakttigimiz, hergun birbirimize
koydugumuz binlere km.lik mesafeleri
ortadan kaldiran, hesapsiz bir şekilde birbirimize elimizi uzattigimiz
"PAYLASTIKCA BUYUYEN" bir deger...
Insani insan yapan, insana "insan
oldugunu" hissettiren, yasadigini hatirlatan, insanlar ve ulkeler arasındaki
sinirlari ortadan kaldiran, "EVRENSEL" kelimesinin anlamina verilebilecek en
guzel ornek...
Dans, basit bir "eglence" degil; insanin SOSYALLESMESI,
sosyalleşme ise insanin icinde yasadigi "topluma" "topluluga" uyum saglamasi,
onunla butunlesmesi, "BEN"INDEN CIKIP, "BIZ" OLMASI demektir. Bireysel olarak ya
da bu toplum, topluluk kapsaminda olusan kurumlar aracılıgıyla icinde bulundugu,
"bir parcasi" oldugunu hissettigi TOPLUMUN - TOPLULUGUN gelismesi, bir
kulturunun olusması icin caba sarfetmesi demektir.
Benim gozumde, bu
"GERCEK", "PAYLASTIKCA BUYUYEN", "EVRENSEL"ve "SOSYAL" olguya, YUMRUKLARIYLA
ZARAR VERMEK, BU HISLERI, DURTULERI VE SORUMLULUGU KAYBETMIS OLMAK, DANS'I
KAYBETMIS OLMAK demektir...
Kendı adima, YUMRUKLARIYLA KONUSANLARIN
KARSISINDA "SESSIZ" KALMADIGIMI, "DANS'I KAYBETMEYECEGIMI" "INSANLIGIMI
KAYBETMECEGIMI" bu satirlarla HAYKIRMAK istiyorum.
Gokce GULER
SIRIN
|
|
|
